Nou de laatste maand van het werken bij de Hoogstraat is ingegaan. Volgende maand ben ik werktuigkundige in het Diakonessenhuis , dat is een ziekenhuis, in Utrecht.
Had ik het niet meer naar mijn zin op de Hoogstraat? Jawel... alleen had ik het idee nog meer te kunnen en te leren dan ik tot nu toe gedaan heb. Bij de Hoogstraat heb ik alle vrijheid gekregen om mij te ontwikkelen tot een allround W-monteur en met name vwb klimaatbeheersing en meet- en regeltechniek. Maar de installaties zijn hier te beperkt. Alles werkt, alles is onder controle. Rest alleen nog het andere werk en daar heb ik misschien wel een beetje genoeg van. Als je op één dag tig lekkende kranen, slecht werkende douchekoppen en enkele verstoppingen doet dan geeft dat mij echt geen voldoening meer. De uitdaging zit hem bij mij toch in de wat complexere installaties waar ik ook de cursussen die ik gehad heb ten volste kan benutten.

Nog een maandje en dan zullen we zien of het Diak aan mijn verwachtingen vwb het werk voldoet.
Het is leuk werken bij de Hoogstraat maar we moeten verder!

Ken je dat... van die dingen waar je een hekel aan hebt maar ze moeten toch.

Tijdje geleden een hoogslaper voor Lucas gekocht. Zo'n stoer bed met veel metaal en een buro eronder (voor zijn huiswerk.... hij zit in groep 3)
Nooit aan gedacht..... zo'n bed moet je ook wel eens opmaken. F**k wat is dat een klote werk zeg. Je moet er bovenop klimmen om het een beetje normaal te doen.. Deed mij vanavond denken aan een wedstrijdje op de zuiderkruis tussen Danny Hoekstra en mijzelf:
Wie het langste met het zelfde stel beddegoed kon doen. Je moet weten dat zo'n kooi opmaken net zoveel moeite kost als zo'n hoogslaper.
Na een week of 11 hebben we maar besloten het wedstrijdje te staken. Moet er bij gezegd worden.... die van mij waren schoner dan die van Danny.... maar wie Danny kent snapt dat ook wel.
Vindt je dit smerig? Een collega korporaal TDW, wiens naam ik niet noem had een t-shirt. Dat t-shirt was zijn rukdoekje. Ter gelegenheid van het 1 jarig bestaan van dat shirt is er zelfs een bescheiden feestje geweest in het kpl's verblijf. En om te laten zien dat hij het nog steed aan kon trok hij het onder luid gekraak en rond vliegende schilvers voor ons aan.

Dus moraal van het verhaal: een paar daagjes langer onder het zelfde beddegoed is zo gek nog niet.

de groeten